zusammensetzen czasownik setzt zusammen, setzte zusammen, hat zusammengesetzt składać, montować, formować, zestawiać; sich zusammensetzen zasiadać razem, przen. naradzać się, składać się aus etwas z czegoś

bestehen czasownik besteht, bestand, hat bestanden istnieć, egzystować, trwać, utrzymywać się, domagać się, składać się, zdawać; die Mannschaft der polnischen Skispringer besteht aus vier Personen drużyna polskich skoczków narciarskich składa się z czterech osób; auf etwas bestehen nalegać na coś

klappen czasownik klappt, klappte, hat geklappt otwierać, stukać, trzaskać, pot. udawać się, powodzić się, wychodzić, wypalać; (ist geklappt) o przedmiotach: składać się, odskakiwać, wracać do pierwotnego ustawienia/położenia

beschaffen czasownik beschafft, beschaffte, hat beschafft zdobywać, załatwiać, wystarać się, postarać się; przymiotnik beschaffen sein składać się z czegoś, być zbudowanym z czegoś, być tego rodzaju; schlecht beschaffen w złym stanie; damit ist es so beschaffen rzecz ma się następująco

schicken czasownik schickt, schickte, hat geschickt posyłać, wysyłać, przysyłać; nach jemandem schicken posyłać po kogoś; zu jemandem schicken posyłać do kogoś; Geld schicken przekazywać pieniądze; sich schicken wypadać, godzić się, uchodzić, składać się; es schickt sich nicht to nie wypada; es schickte sich so tak się złożyło

ablagern czasownik lagert ab, lagerte ab, hat abgelagert składać, nanosić; sich ablagern osadzać się, osiadać, odkładać się

zusammenklappen czasownik klappt zusammen, klappte zusammen, hat zusammengeklappt składać; (ist zusammengeklappt) pot. oklapnąć, załamywać się

brechen czasownik bricht, brach, hat/ist gebrochen łamać, wyłamywać, przełamywać, składać (list, kartkę) / łamać się, pękać, przebijać się, przedzierać się, załamywać się, włamywać się, mutować (głos); sich (DAT) einen Arm/ein Bein brechen złamać sobie rękę/nogę; das Gesetz brechen łamać prawo; mit brechender Stimme łamiącym się głosem

aufhäufen czasownik häuft auf, häufte auf, hat aufgehäuft sypać na kupę, składać na stertę; sich aufhäufen nagromadzać się; seine Schulden hatten sich so aufgehäuft, dass er Konkurs anmelden musste przen. jego długi tak się nagromadziły, że musiał ogłosić upadłość

leisten czasownik leistet, leistete, hat geleistet wykonywać pracę, wywiązywać się, dokonywać, świadczyć, wyświadczać, tech. mieć określoną moc; sich (DAT) etwas leisten können móc sobie na coś pozwolić; eine Unterschrift leisten składać podpis; Widerstand leisten stawiać opór; Hilfe leisten udzielać pomocy

Berufung die (PL die Berufungen) powołanie, powołanie się, nominacja, prawn. odwołanie, apelacja, rewizja; er ist Lehrer aus Berufung on jest nauczycielem z powołania; unter Berufung auf jemanden/etwas powołując się na kogoś/coś; gegen ein Urteil Berufung einlegen składać odwołanie od wyroku, odwoływać się od wyroku

ablegen czasownik legt ab, legte ab, hat abgelegt zdawać (egzamin), odkładać, zdejmować, zwracać; Eid ablegen składać przysięgę; die Beichte ablegen spowiadać się

Antrag der (PL die Anträge) wniosek; einen Antrag auf etwas (AKK) stellen stawiać wniosek, składać wniosek, wnioskować; einen Antrag bearbeiten rozpatrywać wniosek; jemandem einen Antrag machen oświadczać się komuś

quittieren czasownik quittiert, quittierte, hat quittiert także pot. kwitować; den Dienst quittieren dawn. składać urząd, podawać się do dymisji; den Empfang einer Sendung quittieren kwitować odbiór przesyłki; eine Kritik mit einem Achselzucken quittieren skwitować krytykę wzruszeniem ramion

verbeugen czasownik verbeugt, verbeugte, hat verbeugt; sich verbeugen kłaniać się, składać ukłon

vorsprechen czasownik spricht vor, sprach vor, hat vorgesprochen recytować, uczyć wymowy, składać wizytę, zgłaszać się

Grab das (PL die Gräber) grób; jemanden zu Grabe tragen składać kogoś do grobu; jemanden ins Grab bringen wpędzać kogoś do grobu; mit einem Bein im Grab stehen przen. być jedną nogą w grobie, być jedną nogą na tamtym świecie; sich im Grabe umdrehen pot. przewracać się w grobie

laichen czasownik laicht, laichte, hat gelaicht składać ikrę, ikrzyć się

referieren czasownik referiert, referierte, hat referiert referować, wygłaszać referat, składać sprawozdanie, odwoływać się auf etwas (AKK) do czegoś

Urteil das (PL die Urteile) wyrok, sąd, osąd, zdanie; ein mildes/hartes/gerechtes Urteil łagodny/surowy/sprawiedliwy wyrok; das Urteil ist rechtskräftig wyrok jest prawomocny; das Urteil lautet auf vier Jahre Freiheitsstrafe wyrok opiewa na cztery lata pozbawienia wolności; ein Urteil fällen/begründen wydawać/uzasadniać wyrok; gegen das Urteil Berufung einlegen składać odwołanie od wyroku; ein fachmännisches Urteil profesjonalna ocena, fachowa opinia; ich habe darüber kein Urteil nie mam na ten temat zdania; sie ist sehr sicher in ihrem Urteil jest bardzo pewna swojego osądu